Tarihi kayıtlara göre, antik çağlarda mor rengin yalnızca monarşilere ve imparatorluk ailesine ait olması, ekonomik ve üretimsel zorluklarla bağlantılıydı. O dönemde doğal yollarla mor pigment elde etmek son derece güçtü. Bu zorluğun üstesinden gelmek için Akdeniz ticaretini kontrol eden Fenikeliler, tekstil tarihini değiştiren özel bir üretim tekniği geliştirdiler.
Mor rengin üretiminde kullanılan “Murex” adlı deniz salyangozları, bu eşsiz boyanın hammaddesini sağlamaktaydı. Denizden toplanan bu salyangozların salgı bezlerinden sadece çok az miktarda pigment elde edilebiliyordu. Yapılan kimyasal analizler ve tarihi belgeler, 1 gram saf mor boya elde edebilmek için yaklaşık 10 bin deniz salyangozunun işlenmesi gerektiğini ortaya koymaktadır.
Mor boya, yüksek iş gücü maliyeti ve hammadde azlığı nedeniyle astronomik fiyatlarla satılmaktaydı. Bu nedenle, saf altınla eş değer bir değere sahip olan mor kumaşlar, yalnızca en üst düzey elitler ve imparatorluk hanedanı için ulaşılabilir bir lüks haline geldi. Roma Hukuku’nda yapılan düzenlemelerle mor renk, statü sembolü olarak kabul edildi ve kullanımı belirli kurallara bağlandı. Mor pelerin veya giysilere yalnızca imparatorluk bürokrasisi tarafından erişim sağlanabiliyordu; sıradan vatandaşların bu rengi giymesi, devlete karşı isyan anlamına geliyor ve ölüm cezasıyla sonuçlanabiliyordu.
Mor rengin bu kadar değerli hale gelmesi, tarih boyunca güç ve otorite ile ilişkisini pekiştirmiştir. Bugün bile mor, çoğu kültürde asaletin ve zenginliğin sembolü olarak algılanmaktadır.
